AmericaArmy.pl

Karabin wyborowy Mosin 1891/30 7,62 mm

Karabin wyborowy Mosin (nazwa zachodnia - Mosin Nagant) znajdował się na uzbrojeniu Armii Czerwonej w latach 1937-1963, kiedy zastąpił go karabin wyborowy "SWD". Historia broni sięga jeszcze dziewiętnastego wieku, gdyż pierwsze jej wersje zostały przyjęte na uzbrojenie armii carskiej w roku 1891. Karabin był produkowany w licznych wersjach, znajdował się na wyposażeniu normalnych oddziałów armii. Karabiny snajperskie, oparte o model 1891/30, były standardowymi karabinami, które w toku produkcji okazywały się celniejsze niż średnia. Zmieniano w nich położenie rygla zamka na dolne, co umożliwiało zamontowanie celownika optycznego, będącego drugą zmianą w stosunku do standardowego karabinu. Wykorzystywano trzy rodzaje celownika, wczesną wersję PE o powiększeniu czterokrotnym, późniejszą wersję PEM i lekką wersję 3,5. Broń wydawana była snajperom Armii Czerwonej, którzy w okresie II Wojny Światowej działali samodzielnie lub w zespołach snajperskich. Użytkownicy z uznaniem wypowiadali się o jej celności, niezawodności i bardzo cichej pracy zamka. Zdobyczną broń chętnie wykorzystywali także strzelcy niemieccy.

Kaliber: 7,62, nabój wzór 1891
Długość: 123 cm
Waga (bez magazynka): 4 kg
Długość lufy: 73 cm
Szybkostrzelność praktyczna: 4-5 strzałów na minutę
Prędkość wylotowa: 865 metrów na sekundę
Magazynek: wewnętrzny, 5 nabojów

Na podstawie wiadomości zawartych na stronie www.russian-mosin-nagant.com, opracował: Inkub